güzel bir şey oldu

Dün Ada, ben ve Yalın oynarken birden beni saf dışı edip abi kardeş oynamaya başladılar. Üç-beş dakika derken baktım ki beyler bayağı oynuyorlar birbirleriyle, bana ihtitaç yok. Kaptım kitabımı. Büyülü Dağ her bir 400 küsür sayfadan oluşan iki ciltlik nefis bir "parça". Birinci cildin üçüncü çeyreğini henüz geçmiştim. Çocukların oyunu yaklaşık 1,5 saat sürdü. Zaman zaman beraber, zaman zaman tek başlarına oynadılar. Daha önce hiç olmayan bir şeydi.Bir yerde ya Ada Yalın'a vurur, ya ya Yalın kucağıma gelmek ister veya tehlikeli bir şey yapardı. Bana ihtiyaç olmayan 1,5 saat gerçekten inanılmayacak derecede güzeldi. Arada Yalın'ı emzirmem sayılmaz ise bu süreyi çok iyi kullanarak birinci cildi bitirdim. Bu ciltte yalnız olsam tekrar okuyacağım zaman kavramı, aşk, insanın kendi bedenine, başına gelen hastalığa dair algılarıyla ilgili önemli bölümler var. Onları okuyamadım. Buna hayıflanmıyorum. Bunu bir milat olarak kabul etmem gerekir mi buna karar vermeye çalışıyorum. Acaba bundan sonra böyle bir ya da bir buçuk saatlik dilimler olacak mı diye merak içindeyim. Bugün ev işleri ve pazar derdinden deneyemedim. Öğleden sonra hava güzel diye 2,5 saat kadar parkta takıldık. Birazdan yine yoklama yapacağım. Dün bundan sonraki güzel okuma günlerinin başlangıcı olabilirmi acaba?

Not: Kitaplar ya da okumayla ilgili konulardan farklı şeylerden bahsetmek tuhaf hissettiriyor.